تفکر سطح اول و تفکر سطح دوم (برگرفته از مجله مشاوریسم شماره 3 نوشته دکتر امیر نیک خواه)

تصمیم گیری موفق یا بهتر، مستلزم تدبر و تفکر دقیق در جزئیات است. اما بسیاری از افراد که وقت کافی برای جزئیات ندارند آنها را نادیده و تصمیمات کم عمقی می گیرند و عمدتا از عواقب انتخاب خود پشیمان می شوند. شما باید بیاموزید که طوری تصمیم گیری کنید که پشیمان نشوید. شما نمی توانید 100 درصد موفقیت داشته باشید، اما می توانید شانس خود را برای کاهش خطاها و تصمیمات اشتباه، به طور قابل توجهی افزایش دهید.

بسیاری از افراد با تفکر سطح اول تصمیم می گیرند؛ آنها نتایج سریع را ترجیح می دهند و کمتر به عواقب طولانی مدت فکر می کنند. آنها تصمیمی ساده و کم عمق می گیرند بدون اینکه به آینده فکر کنند. آنها به دنبال راه حل های سریع برای یک مشکل طولانی مدت هستند. اگر می خواهید زندگی با پشیمانی های کمتر داشته باشید، این نوع تصمیم گیری برای موضوعات مهم به شما پیشنهاد نمی شود.

تفکر سطح دوم، عمیق و متفکرانه است. برای تصمیمات مهم این نوع تفکر گزینه مناسبی است. به طور مثال اگر شغل یا شریک زندگی خود را انتخاب می کنید، اینها تصمیمات مهمی هستند که نیاز به تفکر سطح دوم دارند. اگر در حال اخذ تصمیمات استراتژیک در سازمان هستید، به عنوان مدیر نباید تفکر سطح اول را انتخاب کنید. به یاد داشته باشید که تفکر سطح اولی در موضوعات مهم، منتج به تصمیمات اشتباه می شود و چنین تصمیماتی ممکن است خسارات جبران ناپذیری به همراه داشته باشند.

بنابراین، هم به تاثیرات فوری و هم طولانی مدت تصمیمی که می گیرید فکر کنید. به این طریق میزان خطاهای شما و درنتیجه پشیمانی های شما به طرز چشمگیری کاهش می یابد. شاید تفکر سطح اولی در مورد موضوعات سبک، کفایت کند، اما به یاد داشته باشید که تفکر سطح اولی در مورد موضوعات سنگین، عواقب سنگینی را هم به همراه خواهد داشت. پس اگر آینده تصمیمات شما مهم است، تفکر سطح دومی را انتخاب کنید.