فرضیه بازار تطبیقی

فرضیه بازار تطبیقی (Adaptive Market Hypothesis) نظریه‌ای است که توسط اندرو لو (Andrew Lo) ارائه شده و بیان می‌کند کارایی بازار به عنوان یک ویژگی ثابت نیست، بلکه با گذر زمان و بر اساس تعاملات بین سرمایه‌گذاران با ویژگی‌های رفتاری و تغییرات محیطی، به صورت پویا تغییر می‌کند.

در این دیدگاه، سرمایه‌گذاران مانند موجودات زنده، با رقابت، یادگیری و سازگاری با شرایط متغیر بازار، استراتژی‌های خود را اصلاح می‌کنند؛ به عبارت دیگر، بازارها نتیجه تعامل بین «گونه‌های» مختلف سرمایه‌گذاران هستند که هر کدام با سوگیری‌ها و رفتارهای منحصر به فرد خود، سهمی در شکل‌دهی به کارایی کلی بازار دارند.

این نظریه تلفیقی از ایده‌های کلاسیک کارایی بازار و اقتصاد رفتاری است و نشان می‌دهد که سوگیری‌های رفتاری همچون عدم قطعیت، اعتماد به نفس بیش از حد و تمایل به تصمیم‌گیری‌های سریع در بازه‌های زمانی کوتاه، می‌توانند بر کارایی بازار تاثیرگذار باشند.

به عبارت دیگر، تغییرات محیطی و رقابت بین سرمایه‌گذاران باعث می‌شود که بازارها بتوانند در مواجهه با چالش‌های جدید و شرایط نامساعد، خود را تطبیق داده و بهینه شوند. این رویکرد به ما امکان می‌دهد تا به جای دیدن بازارها به عنوان سیستم‌های ایستا، آن‌ها را به عنوان سیستم‌های پویا و در حال تحول در نظر بگیریم که بر اساس تعامل عوامل درونی و بیرونی، تغییر می‌کنند و به شکلی تطبیقی به شرایط پاسخ می‌دهند.