مرز اخلاقی میان تاکتیک و فریبکاری در مذاکره

در فضای پیچیده مذاکره، تاکتیک‌ها روش‌هایی هدفمند و حساب‌شده برای هدایت گفت‌وگو به سمت منافع دو طرف هستند.

اما وقتی این روش‌ها به تحریف حقایق، پنهان‌کاری یا ارائه اطلاعات نادرست می‌انجامند، از تاکتیک فراتر رفته و به حوزه فریبکاری وارد می‌شوند.

تفاوت اصلی در شفافیت نیت و اعتمادسازی نهفته است؛ به عبارت دیگر، اگر هدف تاثیرگذاری مثبت و ایجاد اعتماد باشد، استفاده از روش‌های هوشمندانه در مذاکره قابل دفاع است، اما اگر این روش‌ها در راستای کتمان حقایق کلیدی و فریب طرف مقابل باشند، اخلاق حرفه‌ای زیر پا گذاشته شده است.

بهره‌گیری از تکنیک‌هایی مانند زمان‌بندی مناسب، سوال‌پرسیدن هوشمندانه و برجسته‌سازی نقاط قوت می‌تواند مذاکره را به مسیر منطقی سوق دهد؛ اما دستکاری اعداد، نقل قول‌های ناصحیح و به تصویر کشیدن امری خلاف واقع، منطق حرفه‌ای و اعتماد متقابل را تضعیف می‌کند.

هنگامی که افراد به امید کسب مزیت کوتاه‌مدت، به جعل اطلاعات یا لفاظی‌های گمراه‌کننده متوسل می‌شوند، هم کارایی بلندمدت روابط تجاری آسیب می‌بیند و هم اعتبار شخصی و حرفه‌ای مذاکره‌کننده به خطر می‌افتد.

حفظ وجدان حرفه‌ای و پایبندی به اصول اخلاقی در همه سطوح مذاکره الزامی است. تعیین مرز شفاف میان تاکتیک و فریبکاری می‌تواند از طریق تدوین قوانین داخلی سازمان، آموزش مستمر مذاکره‌کنندگان و مسئولیت‌پذیری شخصی تقویت شود.

هر اقدام یا کلامی که به بهانه دستیابی به سود بیشتر، به اعتماد طرف مقابل لطمه زند، نه‌تنها از نظر اخلاقی غیرقابل قبول است، بلکه در بلندمدت موجب شکست‌ و اخلال در همکاری خواهد شد.

 

𝄃𝄃𝄂𝄂𝄀𝄁𝄃𝄂𝄂𝄃

 

📞 جهت هماهنگی مشاوره و آموزش

(تحلیل مالی و عملیاتی کسب‌وکار – مدیریت و برنامه‌ریزی استراتژیک – استقرار نظام جامع فرآیند و سیستم – بازاریابی، برندسازی و تبلیغات – فروش B2B ،B2C و B2D – صادرات و تجاری‌سازی بین‌المللی)

 

واتساپ: 09362638687
ایمیل: me@amirnikkhah.com

 

صفحه اینستاگرام مشاوره مدیریت نیک‌خواه:
https://www.instagram.com/nikkhah_consulting

 

کانال تلگرام شبکه اخبار و تحلیل بازارهای مالی فیمانا:
https://t.me/fimanachannel