:::::::::: در کتاب Skin in the Game نسیم نیکولاس طالب به نکتهای بنیادی اشاره میکند: هیچ سیستم اخلاقی یا تصمیمگیری پایداری شکل نمیگیرد، مگر زمانی که تصمیمگیرنده شخصا در نتایج آن تصمیمات سهیم باشد؛ چه به سود و چه به زیان.
این ایده، در سادهترین حالت، میگوید که اگر فردی بتواند تصمیمی بگیرد بدون اینکه از پیامدهای بد آن آسیب ببیند، احتمال بیعدالتی سیستماتیک، خروج از واقعیت (decoupling from reality) و تحمیل ریسک به دیگران، بهشدت بالا میرود.
در واقع، نبود خطر برای تصمیمگیرنده به معنای انتقال ریسک به دیگران است، که این موضوع ریشه بسیاری از بحرانها در سیاست، اقتصاد و مدیریت است.
طالب این اصل را بهطور گستردهای در مورد خبرگان سیاسی، مدیران سازمانها، سخنرانان انگیزشی، تحلیلگران اقتصادی و حتی نخبگان دانشگاهی به کار میبرد؛ کسانی که میتوانند تصمیمات پرخطر بگیرند یا نظریههای نافذ ارائه دهند، اما هیچگاه هزینه اشتباه خود را نمیپردازند.
در مقابل، او به کسانی چون کارآفرینان، خلبانان یا سربازان اشاره میکند که با تمام وجودشان درگیر نتایج اقدامات خود هستند. بنابراین «داشتن سهم در بازی» نهتنها یک اصل اخلاقی، بلکه پیششرطی ضروری برای اتخاذ تصمیمات مسئولانه و قابلاعتماد است.
پیام کاربردی این دیدگاه برای رهبران، مدیران، مشاوران و تصمیمسازان بسیار روشن است: اگر خواهان اعتماد بلندمدت هستیم، باید خود را در معرض همان پیامدهایی قرار دهیم که دیگران را درگیر میکند. در جهان پرریسک امروز، فقط کسانی که حاضرند همراه با دیگران سود و زیان را تجربه کنند، میتوانند از مشروعیت تصمیمگیری برخوردار باشند.
𝄃𝄃𝄂𝄂𝄀𝄁𝄃𝄂𝄂𝄃
📞 جهت هماهنگی منتورینگ و مشاوره فاندرایزینگ و تجاریسازی استارتاپ
واتساپ: 09362638687
ایمیل: me@amirnikkhah.com
صفحه اینستاگرام مشاوره مدیریت نیکخواه:
https://www.instagram.com/nikkhah_consulting