:::::::::: در بسیاری از مذاکرات، آنچه مانع دستیابی به توافقهای موثر میشود، نه واقعیتها و منافع واقعی طرفین، بلکه نفس یا همان ایگو افراد است.
وقتی مذاکرهکننده بیش از حد به موقعیت خود، تصویر ذهنی از قدرت، یا ترس از شکست وابسته میشود، تمایل دارد که دفاعی یا تهاجمی عمل کند. در این حالت، گفتوگو بهجای حل مساله، به صحنهای برای اثبات “درست بودن” یا “برتری داشتن” تبدیل میشود.
مذاکره موثر زمانی شکل میگیرد که فرد بتواند ذهنآگاهی (mindfulness) را در لحظه حفظ کند و تشخیص دهد که کدام واکنشها از روی منطق هستند و کدام صرفا واکنش ایگو به تهدیدات فرضی است.
تمرینهایی مانند مکث کردن قبل از پاسخ، توجه به احساسات بدن، یا حتی یادآوری هدف نهایی مذاکره، میتواند کمک کند تا فرد از چرخه واکنشهای آنی و دفاعی خارج شود.
وقتی ایگو آرام میگیرد، فضا برای خلاقیت و گفتوگوی سازنده باز میشود. مذاکرهگری که توانایی مدیریت ایگوی خود را دارد، بهجای آنکه صرفا به دنبال “بردن” باشد، به دنبال ایجاد ارزش مشترک خواهد بود.
چنین رویکردی نهتنها باعث بهبود نتایج ملموس مذاکره میشود، بلکه روابط بلندمدت، اعتماد و احترام متقابل را نیز تقویت میکند. در واقع، تسلط بر نفس، یکی از قدرتمندترین ابزارهای یک مذاکرهگر حرفهای است.
𝄃𝄃𝄂𝄂𝄀𝄁𝄃𝄂𝄂𝄃
📞 جهت هماهنگی مشاوره و آموزش مذاکرات بینالمللی
واتساپ: 09362638687
ایمیل: me@amirnikkhah.com