خیلی وقتها سازمان ها یه اشتباه ساده اما پرهزینه میکنن:
برای یه مذاکره مهم، کسی رو میفرستن پای میز که یا از نظر مهارت مذاکره آماده نیست، یا از نظر جایگاه سازمانی و قدرت تصمیم گیری، با طرف مقابل همسطح به نظر نمیاد.
نتیجه؟
از همون لحظه اول، توازن به هم میخوره.
نماینده سازمان اعتماد به نفسش رو از دست میده، طرف مقابل هم خودآگاه یا ناخودآگاه خودش رو در موقعیت بالاتر میبینه و مذاکره ای که میتونست به یک توافق برد-برد برسه، تبدیل میشه به یک مبارزه یک طرفه.
اینجا نقش مدیریت خیلی مهمه.
مدیران و رهبران باید سطح سازمان یا نماینده طرف مقابل که پای میز مذاکره میاد رو بدونن و براساس اون تیم مذاکره و نماینده خودشون رو معرفی کنن.
اگر طرف مقابل مدیر ارشد یک برند معتبره، باید شما هم کسی رو بفرستید که هم از نظر جایگاه سازمانی و هم از نظر اعتبار، همسطح یا حتی بالاتر باشه.
اگر طرف مقابل یک مذاکره کننده حرفه ای میفرسته، شما نباید کسی رو بفرستید که تازه کاره یا تسلط کافی به مذاکره یا کسب و کار شما نداره.
مذاکره فقط تبادل کلمات نیست؛ نمایش قدرت، جایگاه و اعتبار هم هست.
انتخاب اشتباه نماینده برای مذاکره، مثل اینه که یه بوکسور آماتورو بفرستی تو رینگ با یه بوکسور حرفه ای؛ قبل شروع مبارزه، ناک داون شده، و با اولین ضربه حریف ناک اوت میشه.
𝄃𝄃𝄂𝄂𝄀𝄁𝄃𝄂𝄂𝄃
جهت دریافت مشاوره در زمینه فروش و مذاکره با من در ارتباط باشید.
📱 واتساپ: 09362638687
📧 ایمیل: me@amirnikkhah.com
